دستگاه خمیر خمیر: میکسر یا غذاساز؟

میکسر در مقابل غذاساز برای ورز دادن خمیر: پاسخ کوتاه

اگر به طور منظم نان، خمیر پیتزا یا هر دستور غذایی مبتنی بر مخمر می‌پزید، یک همزن پایه دار با قلاب خمیر دستگاه بهتری برای ورز دادن خمیر است . این حرکت تا کردن و کشش ورز دادن با دست را تقلید می کند، گلوتن را به درستی تولید می کند، و دسته های بزرگ را بدون گرم کردن بیش از حد خمیر کنترل می کند. یک غذاساز می‌تواند خمیر را کمی ورز دهد - و این کار را سریع انجام می‌دهد - اما فاقد ظرافت مورد نیاز برای خمیرهای با هیدراتاسیون یا غنی‌شده است، و داغ شدن بیش از حد یک خطر واقعی است.

گفته می شود، هیچ یک از این دو دستگاه برتری جهانی ندارند. دستگاه درست ورز دادن خمیر بستگی به نوع پخت، تعداد دفعات پخت و اندازه دسته های شما دارد. این راهنما هر دو دستگاه را به تفصیل تجزیه می‌کند - عملکرد ورز دادن، قدرت موتور، تولید گرما، انواع خمیر، محدودیت‌های اندازه دسته‌ای و ارزش بلندمدت - بنابراین می‌توانید آگاهانه‌ترین تصمیم ممکن را بگیرید.

چه چیزی یک دستگاه خمیر خوب را می سازد؟

قبل از مقایسه ماشین‌ها، به درک اینکه ورز دادن واقعا چه می‌کند کمک می‌کند. وقتی آرد و آب با هم ترکیب می شوند، پروتئین های گلوتن شروع به تشکیل می کنند. ورز دادن آن رشته های گلوتن را در یک شبکه محکم و الاستیک تراز و تقویت می کند که دی اکسید کربن حاصل از تخمیر مخمر را به دام می اندازد. بدون ورز دادن مناسب، نان شما به درستی بلند نمی شود، خرده نان متراکم می شود و بافت آن آسیب می بیند.

یک با کیفیت بالا خمیر کن - چه مکانیکی یا الکتریکی - باید سه چیز را انجام دهد:

• فشار مداوم و مکرر را اعمال کنید تا خمیر کشیده شود و تا شود
• از ایجاد گرمای اصطکاک بیش از حد خودداری کنید، که می تواند مخمرهای بالای 60 درجه سانتیگراد (140 درجه فارنهایت) را از بین ببرد یا کیفیت خمیر را در دمای بالای 27 درجه سانتیگراد (80 درجه فارنهایت) کاهش دهد.
• حجم خمیر را بدون توقف یا فشار موتور کنترل کنید

این الزامات دقیقاً نحوه عملکرد متفاوت میکسرهای ایستاده و غذاسازها را شکل می دهد - و اینکه چرا بسته به دستور غذا یکی از دیگری بهتر عمل می کند.

نقش توسعه گلوتن در کیفیت خمیر

رشد گلوتن به طور غیررسمی از طریق "تست پنجره پنجره" اندازه گیری می شود: یک تکه کوچک خمیر را بین انگشتان خود بکشید. اگر آنقدر نازک شود که بدون پارگی شفاف شود، گلوتن کاملاً توسعه یافته است. یک ورز دهنده خوش ساخت - به ویژه یک میکسر پایه یا خمیر مارپیچ اختصاصی - می تواند اکثر خمیرهای استاندارد نان را در 8 تا 12 دقیقه به این نقطه برساند. یک غذاساز که با سرعت تیغه های بسیار بالاتر کار می کند، می تواند در 45 تا 90 ثانیه به نقطه مشابهی برسد، اما به قیمت گرما و یکنواختی ساختار.

چگونه یک میکسر پایه خمیر را ورز می دهد

یک میکسر ایستاده خمیر را با استفاده از یک اتصال قلاب خمیر که در یک حرکت سیاره ای حرکت می کند ورز می دهد - به این معنی که قلاب در حالی که به طور همزمان به دور کاسه می چرخد، حول محور خود می چرخد. این حرکت دوگانه تضمین می‌کند که هر قسمت از توده خمیر به‌طور مداوم کار می‌کند و عمل فشار تا و چرخش ورز دادن با دست را تکرار می‌کند.

اکثر میکسرهای پایه قلاب خمیر را با سرعت بین 60 تا 120 دور در دقیقه کار می کنند که عمداً کند است. این رویکرد با سرعت کم، گلوتن را به تدریج ساخته و گرمای اصطکاک بسیار کمی تولید می کند. دمای خمیر معمولاً افزایش می یابد کمتر از 2 درجه سانتیگراد (3.6 درجه فارنهایت) در طول یک جلسه استاندارد 10 دقیقه ای ورز دادن روی میکسر ایستاده - مقدار ناچیزی که خطری برای فعالیت مخمر ندارد.

قدرت موتور و ظرفیت دسته ای

موتورهای میکسر پایه بر حسب وات یا اسب بخار رتبه بندی می شوند. مدل‌های درجه مصرف‌کننده معمولاً از 250 وات تا 500 وات متغیر هستند، در حالی که مدل‌های حرفه‌ای و نیمه حرفه‌ای به 800 وات تا 1200 وات یا بیشتر می‌رسند. KitchenAid Artisan، یکی از رایج ترین میکسرهای پایه توصیه شده برای نانوایان خانگی، دارای یک موتور 325 واتی است و می تواند به راحتی تا 900 گرم (حدود 2 پوند) خمیر نان در یک زمان - تقریباً دو نان استاندارد.

مدل‌های تجاری یا تولیدی مانند KitchenAid Pro 600 (575 وات) تا 1.4 کیلوگرم (3 پوند) خمیر را تحمل می‌کنند، و خمیرزن‌های مارپیچی اختصاصی که به‌طور خاص به عنوان خمیر نان طراحی شده‌اند، می‌توانند دسته‌های 2 تا 5 کیلوگرمی را در یک بار تحمل کنند. اگر چندین نان را مرتباً می‌پزید، قدرت موتور و اندازه کاسه اهمیت زیادی دارد.

انواع خمیر محل ایستادن میکسر اکسل

• خمیرهای نان با هیدراتاسیون بالا (هیدراته 70 درصد): حرکت ملایم خمیرهای مرطوب و چسبنده را بدون پاره کردن شبکه گلوتن کنترل می کند
• خمیرهای غنی شده: خمیرهای رول بریوش، چال و دارچین از مخلوط طولانی و تدریجی سود می برند که ساختاری را قبل از ترکیب شدن چربی ایجاد می کند.
• خمیر گندم کامل و چند دانه: آردهای درشت تر به زمان ورز دادن طولانی تری نیاز دارند - 12 تا 15 دقیقه - که یک همزن پایه بدون گرم شدن بیش از حد آن را کنترل می کند.
• دسته های بزرگ: اگر 3 تا 4 نان را همزمان درست می کنید، ظرفیت میکسر پایه و عملکرد موتور پایدار ضروری است.

چگونه یک غذاساز خمیر را ورز می دهد

یک غذاساز خمیر را از طریق مکانیسم کاملاً متفاوتی ورز می دهد. با استفاده از یک تیغه خمیر پلاستیکی (برخی مدل ها از تیغه فلزی استفاده می کنند)، پردازنده با سرعتی بین 1500 تا 3000 دور در دقیقه می چرخد - تقریباً 25 تا 50 برابر سریعتر از قلاب خمیر همزن ایستاده. این عمل با سرعت بالا، خمیر را از طریق نیروی گریز از مرکز و فشرده سازی سریع به جای تا کردن و کشش آهسته یک خمیر کن، کار می کند.

مزیت آن سرعت است: یک غذاساز می تواند گلوتن را در خمیر نان بدون چربی در 45 ثانیه تولید کند. نقطه ضعف آن گرما است. به دلیل RPM بالا و اصطکاک موجود، دمای خمیر می تواند افزایش یابد 5 درجه سانتی گراد تا 10 درجه سانتی گراد (9 درجه فارنهایت تا 18 درجه فارنهایت) در کمتر از دو دقیقه برای خمیرهای کم چربی و کم هیدراته مانند خمیر پیتزا، این قابل کنترل است. برای خمیرهای غنی شده یا مرطوب، می تواند مشکل ساز باشد.

محدودیت های اندازه دسته عملی

اکثر غذاسازها دارای حداکثر ظرفیت خمیر توصیه شده در حدود هستند 500 گرم تا 700 گرم آرد در هر دسته - برای یک نان استاندارد یا دو پیتزا با پوسته نازک کافی است. بارگذاری بیش از حد کاسه باعث می‌شود دستگاه فشار بیاورد و ممکن است خمیر به طور یکنواخت ورز نگیرد زیرا تیغه نمی‌تواند به تمام قسمت‌های یک توده بزرگ برسد. بیش از ظرفیت خمیر نیز می تواند به مرور زمان به موتور آسیب برساند.

انواع خمیر که در آن غذاسازها به طور قابل قبولی کار می کنند

• خمیر پیتزا (هیدراتاسیون استاندارد، 55-65٪): خمیر بدون چربی و ساده که از توسعه سریع سود می برد و گرم شدن جزئی را تحمل می کند
• خمیر پاستا: خمیر ماکارونی کم هیدراته به اندازه کافی کوتاه است که غذاساز بتواند بدون نگرانی ساختار گلوتن آن را مدیریت کند.
• کیک و کراست تارت: اینها از نظر فنی وظایف ورز دادن نیستند - غذاساز در اینجا عالی است زیرا در واقع حداقل توسعه گلوتن مورد نظر است.
• نان سریع و خمیر مافین: بر پایه مخمر نیست، بنابراین گرما و تولید گلوتن اهمیت کمتری دارند

مقایسه سر به سر: میکسر در مقابل غذاساز برای ورز دادن خمیر

جدول زیر دو ماشین را در مهمترین معیارهای مربوط به خمیر مقایسه می کند:

مورد برای یک خمیر کن اختصاصی: وقتی هیچ یک از دستگاه ها بهترین گزینه نیستند

برای نانوایان خانگی جدی یا تولیدکنندگان صنعتگر در مقیاس کوچک، گزینه سومی وجود دارد که نه میکسر ایستاده و نه غذاساز نمی توانند به طور کامل آن را تکرار کنند: خمیر مارپیچ اختصاصی . یک خمیر مارپیچ (که به آن میکسر خمیر مارپیچ نیز گفته می شود) از ابتدا به عنوان یک دستگاه خمیر خمیر طراحی شده است. از یک قلاب مارپیچ شکل استفاده می کند که می چرخد ​​در حالی که خود کاسه نیز در جهت مخالف می چرخد، و یک عمل ورز دادن کامل و ملایم ایجاد می کند که برتر از هر دو گزینه برای خمیر نان در نظر گرفته می شود.

خمیر پزهای مارپیچی اختصاصی به ویژه در نانوایی های حرفه ای در سراسر اروپا محبوب هستند و در بین نانوایان خانگی جدی مورد توجه قرار گرفته اند. مدل‌هایی از برندهایی مانند Häussler، Ankarsrum و Famag می‌توانند کار کنند 1 تا 10 کیلوگرم خمیر در زمانی با حداقل تولید گرما. به عنوان مثال، آنکارسروم اورجینال، یک خمیر گیر ساخت سوئد با سابقه 80 ساله است که از یک سیستم قلاب خمیر و غلتک منحصر به فرد استفاده می کند که در یک کاسه بزرگ فولادی ضد زنگ می چرخد. حتی چسبناک ترین خمیر مایه را به راحتی کنترل می کند.

چه چیزی یک خمیر مارپیچ را متفاوت می کند

تفاوت اصلی بین خمیر مارپیچ و قلاب سیاره‌ای میکسر پایه به هندسه و جابجایی خمیر برمی‌گردد:

• قلاب خمیر مارپیچ با خمیر به آرامی اما کامل تر تماس می گیرد، با فشار پارگی یا فشار کمتری روی رشته های گلوتن.
• کاسه ضد چرخش رشد یکنواخت را بدون بالا رفتن خمیر از قلاب یا جمع شدن در یک نقطه تضمین می کند
• افزایش دما در خمیر مارپیچ معمولاً اتفاق می افتد 1 درجه سانتیگراد یا کمتر بیش از 10 تا 15 دقیقه، حتی برای دسته های بزرگ
• اکثر نانوایان حرفه ای که از میکسرهای سیاره ای به خمیرگیرهای مارپیچی تبدیل می شوند، پوسته و خرده نان خود را به میزان قابل توجهی بهتر گزارش می کنند.

مبادله هزینه و طراحی تک منظوره است. ورز دهنده های مارپیچ سطح اولیه از حدود 400 تا 600 دلار شروع می شوند و هیچ کاری به جز ورز دادن خمیر انجام نمی دهند. اگر فقط گهگاه نان می‌پزید و ماشینی می‌خواهید که خامه را هم بزند و پاستا درست کند، خمیر مارپیچ ممکن است هزینه یا فضای پیشخوان را توجیه نکند.

ورز دادن انواع خمیر خاص: کدام دستگاه به بهترین وجه کار می کند؟

نان خمیر مایه

خمیر ترش اغلب با هیدراتاسیون 70 تا 85 درصد یا بالاتر اجرا می شود. در این سطوح هیدراتاسیون، خمیر به شدت چسبنده و سست است. غذاساز در اینجا اساساً بی فایده است - خمیر در عرض چند ثانیه دور تیغه می پیچد و به هیچ وجه ورز نمی شود. یک همزن ایستاده با یک قلاب خمیر می تواند خمیر مایه را تا حدود 75 درصد هیدراته کند قبل از اینکه خمیر شروع به بالا رفتن از قلاب کند. یک ورز دهنده اختصاصی خمیر مایه را با 80% بدون مشکل کنترل می کند.

برنده: میکسر ایستاده (یا خمیرکن اختصاصی برای نانوایان جدی)

خمیر پیتزا

خمیر پیتزا به سبک استاندارد ناپلی با حدود 60 درصد هیدراتاسیون اجرا می شود و فقط از آرد، آب، نمک و مخمر استفاده می کند. این خمیر بدون چربی و سفت یکی از معدود انواعی است که یک غذاساز واقعاً در آن رقابت می کند. در 60 تا 90 ثانیه، یک غذاساز می تواند گلوتن کافی برای یک پایه پیتزای جامد تولید کند. افزایش جزئی حرارت در واقع مشکلی ایجاد نمی کند زیرا خمیر پیتزا به هر حال معمولاً در سرد تخمیر می شود. یک همزن ایستاده به همان اندازه خوب کار می کند اما 8 دقیقه طول می کشد. اگر صرفاً خمیر پیتزا درست می‌کنید و هیچ چیز دیگری، غذاساز سریع‌تر و مناسب‌تر است.

برنده: کراوات (غذاساز برای سرعت، میکسر ایستاده برای دسته های بزرگتر یا خمیر مرطوب تر)

بریوش و خمیرهای غنی شده

بریوش یکی از سخت ترین خمیرها برای ورز دادن است. به عنوان یک خمیر استاندارد شروع می شود، سپس نیاز به ترکیب تدریجی مقادیر زیادی کره سرد دارد - گاهی اوقات تا 50٪ وزن آرد. گلوتن باید قبل از افزودن کره به طور کامل توسعه یابد و سپس کره باید به آرامی در مدت 15 تا 20 دقیقه کار شود. کل فرآیند می تواند 30 تا 40 دقیقه زمان ماشین را به خود اختصاص دهد. یک غذاساز گرمای زیادی تولید می کند و نمی تواند این مدت را تحمل کند. میکسر پایه با سرعت کم تا متوسط ​​رویکرد حرفه ای استاندارد است. خمیر مارپیچ حتی بهتر است.

برنده: میکسر ایستاده (به وضوح)

نان ساندویچ و رول شام

نان های ساندویچی استاندارد با هیدراتاسیون 60 تا 65 درصد نقطه شیرینی برای اکثر همزن های پایه خانگی است. ورز دادن 10 دقیقه ای با سرعت 2 روی KitchenAid خمیر کاملاً توسعه یافته و بدون هیچ مشکلی تولید می کند. یک غذاساز می‌تواند این کار را در کمتر از ۲ دقیقه انجام دهد، اما در آزمایش‌های کنترل‌شده، خرده‌های هوای کمتر و یکنواخت‌تری را به همراه دارد. میکسر پایه نتایج ثابت تری برای پخت نان روزانه ایجاد می کند.

برنده: میکسر ایستاده

خمیر پاستا

خمیر ماکارونی تازه هیدراته پایینی دارد (معمولاً 40 تا 50 درصد) و نیازی به تولید گلوتن ندارد - در واقع، ورز دادن بیش از حد خمیر ماکارونی باعث می‌شود آن را سفت و نازک کند. یک غذاساز در اینجا بسیار مناسب است: یک پالس 30 ثانیه ای خمیر را بدون اینکه زیاد کار کند، به هم نزدیک می کند. یک میکسر پایه نیز می تواند این کار را انجام دهد، اما تمایل به مخلوط کردن بیش از حد دارد، مگر اینکه مراقب باشید.

برنده: غذاساز

نگرانی های داغ شدن بیش از حد موتور و دوام طولانی مدت

یکی از عواملی که در ارزیابی هر وسیله خمیر خمیر مورد توجه قرار نمی گیرد، طول عمر موتور است. خمیر یکی از سخت‌ترین بارهایی است که یک وسیله آشپزخانه می‌تواند از عهده آن برآید – بسیار بیشتر از خامه زدن یا مخلوط کردن سوپ. ورز دادن خمیر ضخیم فشار گشتاور بالایی را به موتور، گیربکس و مکانیزم محرک وارد می کند.

کرنش موتور پردازنده غذا

غذاسازها معمولاً برای کار با خمیر سنگین به عنوان یک عملکرد اصلی طراحی نشده اند. در حالی که آنها می توانند گاهی اوقات خمیر را کنترل کنند، تولید کنندگان معمولاً این را در کتابچه راهنمای خود مشخص می کنند. به عنوان مثال، غذاساز 14 فنجانی Cuisinart به صراحت نسبت به ورز دادن خمیر به مدت بیش از 1 دقیقه به طور مداوم هشدار می دهد و توصیه می کند موتور را بین دسته ها استراحت دهید. جلسات مکرر ورز دادن خمیر در غذاساز به مرور زمان طول عمر موتور را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

کرنش موتور میکسر پایه

میکسرهای پایه با ورز دادن خمیر به عنوان یک مورد استفاده اصلی طراحی شده اند، اما از استرس مصون نیستند. رایج ترین نقطه شکست، چرخ دنده نایلونی است - یک انتخاب عمدی طراحی توسط برخی از سازندگان برای تبدیل چرخدنده به یک قطعه قربانی که قبل از اینکه موتور از کار بیفتد. در مدل‌های KitchenAid، خمیرهای سفت (هیدراتاسیون زیر 55 درصد) و دسته‌های بزرگ شایع‌ترین علت فشار موتور هستند. همیشه قلاب خمیر را با حداکثر سرعت 2 و نه بیشتر کار کنید - کار کردن با سرعت 4 یا بالاتر سریعتر ورز نمی‌دهد، فقط به موتور و گیربکس فشار وارد می‌کند.

کیت های دنده نایلونی جایگزین 15 تا 25 دلار قیمت دارند و به طور گسترده در دسترس هستند، میکسرهای پایه کیچن اید را به یکی از قابل تعمیرترین لوازم آشپزخانه در بازار تبدیل می کنند. این یک مزیت هزینه طولانی مدت معنی دار است.

نویز، پاکسازی و قابلیت استفاده عملی

قابلیت استفاده روزانه به اندازه عملکرد فنی اهمیت دارد. در اینجا نحوه مقایسه هر دو ماشین بر روی عوامل عملی است که بر استفاده شما از آنها تأثیر می گذارد:

سطح نویز

دستگاه های غذاساز صدای بلندی دارند. آنها با سرعت 3000 دور در دقیقه با یک تیغه پلاستیکی که خمیر سفت را خرد می کند، سطح سر و صدایی در اطراف ایجاد می کند. 85-90 دسی بل - تقریباً معادل یک ماشین چمن زنی در فاصله. همزن های ایستاده که قلاب خمیر را با سرعت کم اجرا می کنند در اطراف به طور قابل ملاحظه ای ساکت تر هستند 65-75 دسی بل ، قابل مقایسه با مکالمه معمولی است. برای جلسات پخت صبح زود یا خانواده هایی که خواب های سبک دارند، این مهم است.

پاکسازی

کاسه های همزن پایه و قلاب های خمیر معمولاً قابل شستشو در ماشین ظرفشویی (کاسه استیل ضد زنگ) هستند یا حداقل به راحتی با دست شسته می شوند. خمیر مانند پلاستیک به فولاد ضد زنگ نمی چسبد. کاسه‌ها، درب‌ها، تیغه‌ها و واشرهای غذاساز قطعات بیشتری را برای تمیز کردن درگیر می‌کنند و بقایای خمیر می‌تواند به گونه‌ای وارد ناحیه توپی تیغه شود که نیاز به شستشوی دقیق دارد. در تمیز کردن به تنهایی، میکسر پایه دارای یک لبه کاربردی است.

عملیات دست آف

یک میکسر پایه خمیر را کاملاً بدون مراقبت ورز می دهد. شما مواد خود را ترکیب می کنید، دستگاه را روشن می کنید و 10 دقیقه بعد برمی گردید. یک غذاساز خمیر را آنقدر سریع ورز می دهد که برای نظارت بر آن باید در آنجا بایستید - چند ثانیه اضافی ممکن است بیش از حد ورز یا داغ شود. اگر به طور منظم در کنار سایر کارهای آشپزخانه پخت می‌کنید، این مزیت دست‌آمیز بسیار مهم است.

تجزیه و تحلیل هزینه: آنچه در واقع برای پول خود به دست می آورید

مقایسه قیمت بین این دو دسته از دستگاه های خمیر خمیر ساده نیست زیرا هر دستگاه اهداف کلی متفاوتی را در آشپزخانه انجام می دهد.

گزینه های سطح ورودی

• غذاساز، 7 تا 11 فنجان: 80 تا 150 دلار (محدوده آماده سازی Cuisinart Mini-Prep) - قابلیت تولید دسته های خمیر کوچک اما ظرفیت محدود
• میکسر ایستاده، 4.5-5 qt: 200 تا 350 دلار (KitchenAid Classic یا Hamilton Beach) - برای یک تا دو نان کافی است، اما موتورها می توانند با خمیرهای سفت مبارزه کنند.

نقطه شیرین میان ردیف

• غذاساز، 14 فنجان: 200 تا 300 دلار (Cuisinart DFP-14BCWB) - بهترین چیزی که این دسته برای خمیر ارائه می دهد، اما هنوز از نظر حرارت و ظرفیت محدود است.
• میکسر ایستاده، 5-6 لیتر: 350 تا 600 دلار (KitchenAid Artisan یا Pro 600) - محبوب‌ترین انتخاب برای نانوایان خانگی جدی، که واقعاً در همه انواع نان قابل استفاده است.

محدوده حرفه ای و Prosumer

• خمیر مارپیچ اختصاصی: 400 تا 1200 دلار (Ankarsrum، Famag، Häussler) - استاندارد طلایی برای ورز دادن نان، عملی نیست مگر اینکه نان یک فعالیت اولیه آشپزخانه باشد.
• میکسر پایه تجاری: 800 تا 2000 دلار (هوبارت، کنوود سرآشپز XL تیتانیوم) - برای پخت با فرکانس بالا یا استفاده نیمه حرفه ای

از منظر هزینه صرف به ازای هر نان در طول پنج سال پخت منظم (مثلاً دو نان در هفته)، میکسر ایستاده هزینه خود را بسیار موثرتر از یک غذاساز که تحت فشار قرار می گیرد و احتمالاً زودتر نیاز به تعویض دارد، مستهلک می کند.

چه کسی باید کدام دستگاه خمیر خمیر را انتخاب کند

به جای اعلام برتری جهانی یک دستگاه، در اینجا یک تفکیک عملی بر اساس مشخصات نانوا ارائه شده است:

یک میکسر پایه را انتخاب کنید اگر:

• شما هفته ای یک بار یا بیشتر نان، رول یا خمیرهای غنی شده می پزم
• شما به طور منظم دسته هایی از 2 نان یا بیشتر در یک زمان درست می کنید
• شما با خمیر مایه، بریوش یا خمیرهای پر هیدراته کار می کنید
• شما همچنین می خواهید ماشینی برای هم زدن، مخلوط کردن خمیر کیک و تهیه پاستا با ضمائم
• شما برای عملکرد بدون دست و سر و صدای کم ارزش قائل هستید

یک غذاساز را انتخاب کنید اگر:

• شما گهگاه نان می پزد (یک یا دو بار در ماه) و در درجه اول از خمیر پیتزا یا پاستا استفاده می کنید
• فضای پیشخوان بسیار محدود است و فقط می توانید یک وسیله اضافی داشته باشید
• سرعت اولویت شماست و در درجه اول از خمیرهای کم چربی و کم هیدراته استفاده می کنید
• شما قبلاً یک میکسر ایستاده دارید و یک دستگاه دوم را برای خرد کردن، برش دادن و آماده کردن غذا می خواهید - و خمیر در درجه دوم اهمیت قرار دارد.

یک خمیر کن اختصاصی را در نظر بگیرید اگر:

• پخت نان یک سرگرمی جدی یا تجارت کوچک است
• شما به طور منظم در هر جلسه 3 نان می پزد یا به ظرفیت خمیر 2 کیلوگرم نیاز دارید
• شما از میکسر پایه خود بزرگتر شده اید یا متوجه شده اید که روی دسته های بزرگ فشار می آورد
• شما کیفیت نان را بیش از هر چیز دیگری در اولویت قرار می دهید و می خواهید بهترین تولید گلوتن ممکن را داشته باشید

نکاتی برای گرفتن بهترین نتایج ورز دادن از هر دستگاه

صرف نظر از اینکه کدام دستگاه خمیر خمیر را انتخاب می کنید، چند روش جهانی به طور قابل توجهی نتایج را بهبود می بخشد:

برای میکسرهای ایستاده

• همیشه از سرعت 1 یا 2 برای خمیر استفاده کنید - سرعت های بالاتر گلوتن را سریعتر تولید نمی کند و موتور را تحت فشار قرار می دهد.
• از آب سرد یا مواد یخچالی در هوای گرم استفاده کنید تا دمای خمیر در محدوده باشد
• پس از 3 تا 4 دقیقه هیدراتاسیون خمیر را متوقف کرده و بررسی کنید. در صورت نیاز آب یا آرد را با قاشق غذاخوری اضافه کنید
• اگر خمیر روی کاسه یا همزن تکان می خورد، دسته خیلی بزرگ است یا خمیر خیلی سفت است - آن را تقسیم کنید.
• اجازه دهید موتور به مدت 5 تا 10 دقیقه بین دسته های پشت سر هم استراحت کند

برای پردازشگرهای مواد غذایی

• از آب سرد یخ استفاده کنید - گرمای اصطکاک ایجاد شده در حین ورز دادن آب سرد را ضروری می کند، نه اختیاری
• فرآیند در فواصل 10 ثانیه ای، بررسی قوام خمیر بین پالس ها به جای اجرای مداوم
• هرگز از ظرفیت خمیر ذکر شده در دفترچه راهنما تجاوز نکنید. خمیر فشار قابل توجهی به توپی تیغه و محور محرک وارد می کند
• خمیر ورز داده شده را بلافاصله قبل از فرم دادن به یک کاسه سرد منتقل کنید یا برای مدت کوتاهی در یخچال قرار دهید تا دمای آن نرمال شود.

حکم نهایی

به عنوان یک دستگاه خمیر خمیر، میکسر پایه به طور جامع برای نانوایان نان برنده می شود. این نوع خمیر بیشتر، دسته‌های بزرگ‌تر، خمیرهای مرطوب‌تر و خمیرهای غنی‌شده را کنترل می‌کند - همه اینها بدون خطر آسیب حرارتی به مخمر یا ساختار گلوتن است. عملکرد دست، صدای کمتر و تمیز کردن آسان تر، آن را به ابزاری کاربردی تر برای استفاده روزانه تبدیل می کند. اگر پخت نان برای شما مهم است، روی یک مخلوط کن پایه با حداقل 325 وات قدرت موتور و یک کاسه 5 لیتری سرمایه گذاری کنید.

غذاساز یک جایگزین معقول برای خمیر پیتزا یا ماکارونی گاه به گاه است - و در هر کار دیگری که یک غذاساز انجام می دهد عالی است. اما به عنوان خمیرگیر طراحی نشده بود و محدودیت‌های آن به وضوح نشان می‌دهد که خمیر مرطوب‌تر، غنی‌تر یا از نظر مقدار بیشتر می‌شود.

برای هرکسی که از یک میکسر پایه بزرگتر شده است یا می خواهد بهترین نتیجه ممکن نان را داشته باشد، یک خمیر مارپیچ اختصاصی ارزش سرمایه گذاری را دارد. تفاوت در کیفیت خمیر - به ویژه در ساختار خرده نان، فنر فر و پوسته - حتی برای یک نان خور معمولی قابل توجه است. به معنای واقعی، هدفمند برای این کار ساخته شده است.

نان شما سزاوار وسیله ای است که خمیر را بفهمد. در اکثر آشپزخانه های خانه، این به معنای یک میکسر پایه است. برای متعهدترین نانوایان، این به معنای خمیرکن مناسب است.